30-05-06

Wedstrijdverslag - 20 kilometer van Brussel - 28 mei 2006.

20.2K in 1:31:15 (AHR 186. MHR 210).

Brussel... je moet er van houden, want anders kan je je er flink aan ergeren. Het is ook de enige wedstrijd waarover je ongeveer als volgt moet berichten:

  • 20.6K in 1:33:35
  • 20.2K in 1:31:15
  • 20K in 1:30:21
Credit where credit is due: de ChampionChip is een hele verbetering en ook de plaats van de startmatten aan het einde van het Jubelpark is een goed idee. Je krijgt een soort vliegende start (2:20 minuten van de bogen tot de startmat) en ook de frustratie over die ellendige flessenhals vlak na de bogen is er niet meer. Anderzijds... als je de nettotijd vanaf de startmat telt, hang de bordjes met de kilometertijden dan toch niet op dezelfde plaats als de vorige jaren (geteld vanaf de bogen, dus). Voor een piekfijn georganiseerd reuzenevenement van 25,000 mensen blijft het toch dat tikje amateuristisch aanvoelen. Maar... dat is een van de charmes van Brussel! Kom een paar keer terug, en je leert ermee leven en er zelfs van houden! Bij mijn zesde deelname verrast het mij in elk geval allemaal niet meer - ik voel mij er thuis als was het een van mijn zwerfroutes in Merelbeke.

De wedstrijd zelf (ttz hetgeen zich vanbinnen in de loper afspeelt) verliep zeer goed. Op gang geschoten vanuit startvak twee vond ik bijzonder snel het juiste groefje (al weet je dat eigenlijk pas met zekerheid na de aankomst) en kon ik vrijwel perfekt het tempo wat omhoog of onlaag aanpassen in funktie van de glooiingen over de eerste 7 kilometer. Om de een of andere reden maak ik daar altijd een soort mentale inventaris van hoe het staat en wat er nog komen moet. Heeft allicht iets te maken met de aardstralen op die plek in Terkamerenbos. Dit jaar werd ik er vlotjes voorbijgelopen door een jonge collega waarvan ik mentor ben... ik koesterde even de illusie dat ik hem aan het einde zou terugpakken, met mijn ervaring en vlakke tempo en zo, maar de realiteit is natuurlijk dat hij mij in de resterende dertien kilometer nog zes minuten aan de broek heeft gelapt. Je wordt ouder, papa.

Maar misschien toch niet, want ik voelde me nog altijd compact en sterk en in staat tot grootse dingen. Het tempo bleef lekker strak en op de 10 kilometer kwam ik door aan 44:55 (gecorrigeerd voor het verschil tussen start en startmat). Pal op schema voor mijn beoogde 1:30, dus. Maar vanaf kilometer elf onthult Brussel haar ware karakter en begint het eindeloze, onzichtbare maar zo doeltreffende slopingswerk van omhoog, omlaag, omhoog, omlaag... Kilometer 12 is onkarakteristiek direct - een volle kilometer vlas plat en klimmen - en kilometer dertien is dan weer zacht en genadig - een volle kilometer dalen. Rond de 15 krijgen velen een mentale tik omdat het hier altijd zwoegend gaat en je gewoon niet ziet dat het hier verraderlijk vals plat is. Bovendien begint het spookbeeld van de klim naar Tervuren in je hoofd te spelen. Je popelt om het kreng aan te pakken, maar eerst word je nog drie treiterige kilometers beurs getergd en als je er dan eindelijk mag aan beginnen - ongemerkt, want er is geen duidelijk begin of steile knik maar eerder de zoveelste overgang naar lichtjes bergop - heb je er geen zin meer in.

Deze jongen was echter niet aan zijn proefstuk toe en wist waar het in Brussel op aankomt: 5 kilometer om in de sfeer te komen, dan 10 kilometer om wedstrijd te lopen, en dan 5 kilometer om jezelf tot het uiterste te doen lijden. De klim tussen bordjes 18 en 19 gingen dan ook relatief goed, al loop ik van nature niet zo goed omhoog. Eenmaal aan de top beukte ik er zwaar tegenaan om te proberen de 1:30 te halen. Any given Sunday had ik allicht toen al kunnen uitrekenen dat ik die tijd onmogelijk nog kon halen, maar het grijs stond me toen al voor de ogen en dan lukt rekenen niet meer - alleen nog doorstoten naar zwart en dan zwart met witte stipjes. En dat heb ik gedaan. Ik denk niet dat ik eerder al zo diep ben gegaan in een wedstrijd. Aan het bord van de 20 kilometer maakte ik dan de fout die ik al zes keer na elkaar heb gemaakt: aanzetten voor het ultieme eindschot waar het natuurlijk nog te ver is en je onvermijdelijk stilvalt op 200 meter van de meet. Ik leer het nooit.

Van mat tot mat werd het uiteindelijk 1:31:15 en of ik die tijd nu omreken naar 20K of de oorspronkelijke boog-tot-streep: het blijft hoe dan ook een PR van zo'n anderhalve minuut. En voor die 1:30 kom ik volgend jaar terug: vroeg of laat moet ze er aan geloven op deze lastige maar mooie wedstrijd.

Een uur later: van de hel naar de hemel. Onder de douche bij mijn vriend Christophe (1:47, 8 minuten PR), de fantastische catering van zijn aangetrouwde familie, de avonturen van het Donkse Tetterduo (22 minuten PR, alstublieft!)...

22:57 Gepost door Stefan | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Training - Vrijdag 26 mei 2006.

8.1K in 39:10 (AHR 153).

Bijna twee weken heb ik geen meter gelopen. Na de moederkesdagalarmbeltraining (zoek die maar even op, Van Molle!) ging het niet echt de goede kant uit met mijn gezondheid en maakte ik loopsgewijs alleen van rusten een prioriteit. Bovenop de kwaaltjes van toen kreeg ik ook nog eens last van drukproblemen in mijn binnenoor: qua alarmsignaal is dit voor mij wat "Defcon 5 - Terrorist Threat Red" voor de Amerikaanse veiligheidsdiensten betekent. Gehoorverlies heb ik dan sowieso al aan mijn broek, en ik moet zeer goed opletten of het komt tot totaal evenwichtsverlies. Door voldoende te rusten en mits medicatie heb ik die totale meltdown sinds mijn laatste examenperiode gelukkig kunnen vermijden, en zo ook deze keer. Al blijft het dagen, weken zeer kalm aan doen, wat op zich al een relatief begrip is want op je werk vertragen ze natuurlijk geen seconde en zelfs wat kort gereis viel niet te vermijden.

Mja. Toch overleefd - maakt U zich ook weer niet al te veel zorgen - en op twee dagen voor Brussel wil een mens toch even een gevoel krijgen over hoe het met de conditie is gesteld, nietwaar? Zonder overdrijven trok ik een dik half uur de regen in (ook dat herfstweer zo vreselijk beu?) en dan bleek dat de rust mijn benen en longen nog niet eens zoveel kwaad hadden gedaan. De carosserie stribbelde in elk geval niet tegen en er was dan ook geen enkele reden om mijn reeks deelnames in Brussel af te breken. Op naar het Jubelpark!

22:01 Gepost door Stefan | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Training - Zondag 14 mei 2006.

17.5K in 1:22:56 (AHR 156).

Intervalclimaxduurloop! Of zoiets. Drie keer een twintigtal minuten in Z1-2 gevolgd door tien minuten Z2-3. Spelen met het tempo, maar wel nog altijd ongeveer zo lang als de geplande wedstrijdtijd in Brussel. Om de uithouding hoef ik me amper een maand na de volledige marathon uiteraard geen zorgen te maken: het komt er eerder op aan de snelheid een beetje aan te scherpen zonder daarbij het duurvermogen echt aan te tasten.

En toch... Veel meer dan dit kon ik naar mijn gevoel niet aan. De scherpte is er mentaal maar ook - en vooral - fysiek niet meer bij. Te hard gelopen, geleefd, gereisd en gewerkt het laatste half jaar. Voeg daar nog een slopende marathon aan toe EN een schattige peuter van 15 maanden die nog altijd geen volledige nachten vol maakt... Het is alarmbeltijd. Ik kan niet anders dan besluiten dat het even tijd is om terug te plooien.

21:51 Gepost door Stefan | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Training - Zaterdag 13 mei 2006.

12.1K in 56:04 (AHR 154).

Veel tijd (of zin) om te trainen had ik de rest van de week niet meer, maar op zaterdag wou ik toch weer aanknopen met iets wat van ver op een schema leek. Op 2 weken van Brussel kriebelde het voor een keer minder in de neus dan in de rest van mijn lijf. Als je niet zo regelmatig traint, heb je dat wel vaker: je probeert dan eigenlijk alle afwisseling van de verschillende trainingen in een of twee loopjes te proppen. Niet zo goed bezig, natuurlijk, maar plezant is het wel.

21:26 Gepost door Stefan | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-05-06

Training - Maandag 8 mei 2006.

9.8K in 47:58 (AHR 150).

Cijfers zeggen weinig, het loopgevoel zoveel meer. Deze training voelde slecht, slecht, slecht. De excuses heb ik maar voor het uitkiezen: om vier uur opgestaan voor een vlucht naar Frankfurt en een reeks vergaderingen, hooikoorts- of andere allergiebeestjes in de Beierse lucht (is dit Beieren? moet ik even opzoeken), een vage vermoeidheid die al lang in mijn lijf hangt maar niet zo sympathiek is om me met een welgemikte harde tik klaar en duidelijk ziek te slaan... Na een kwartier liep het in elk geval voor geen meter meer en na nog twee laaaaange kwartieren erbij van mezelf rond te sleuren op de paadjes van een of andere groene zakdoek diep weggefrommeld in de Frankfurtse broekzak (hoe heet dat gat ook weer... Sulzbach of zoiets) - kijk, ook de zinnen en metaforen rollen slechter dan een vierkant wiel aan een tweedehandse Lada - zette ik er gewoon een punt.

15:55 Gepost door Stefan | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

07-05-06

Training - Zaterdag 6 mei 2006.

10.8K in 50:03 (AHR 157).

De lente is eindelijk volop begonnen: warme dagen, geregeld een voorjaarsbui en een atmosfeer waarin de pollen en allergenen weer present tekenen. Na een paar weken lanterfanten na de marathon is de omschakeling niet zo makkelijk, te meer omdat ik me niet zeer strikt aan de hartslagzones in mijn schema hou. Fysiek gezien is dat niet zo goed, maar mentaal is het wel gezond om de teugels eens te laten vieren. Als ik in deze periode, op een half jaar voor de volgende marathonpiek, niet eens zou mogen freestylen naar de zin van de dag, wanneer dan wel?

Aan het eind van een dag spelen met de jongens, zo rond een uur of acht, trok ik blijgemutst mijn schoenen aan. Het regende, de laatste paar trainingen had de ademhaling het wat moeilijk, en ik loop al een week half moe, half uit de haak door de naweeen van een week Amerika, en toch had ik er zin in. Het beste bewijs dat je alles af en toe wat minder serieus moet nemen om de de loopmoeheid te vermijden. Als ik wat wakkerder was, ik zou de term "batterijen opladen" gebruiken...

11:44 Gepost door Stefan | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Backlog.

Een reeks niet-geblogde trainingen, zodat ik weer met een schone lei kan herbeginnen en min of meer in real time kan bloggen.

  • 1 april - 9.1K in 44:50 (AHR 148)
  • 2 april - 12.1K in 1:00:02 (AHR 150)
  • 4 april - 9.0K in 43:20 (AHR 149)
  • 8 april - 3.7K in 18:16 (AHR 140)
  • 24 april - 5K in 22:48 (AHR 143); 2K in 9:56 (AHR 160). Training met gewichten tussenin
  • 25 april - 5K in 23:13 (AHR 145)
  • 27 april - 5K in 24:36 (AHR 126)
  • 1 mei - 13.2K in 59:13 (AHR 170)
  • 4 mei - 9.3K in 43:44 (AHR 163)

11:34 Gepost door Stefan | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |