07-11-06

Training - Woensdag 25 oktober 2006. (R-172)

7.3K in 36:53. (AHR 145)

Na het sloopwerk van de vorige dag en een hele dag rechtstaan (training geven, zij het over een heel ander onderwerp dan lopen of marathonvoorbereiding of zo) vond ik 's avonds nog een half uurtje voor wat loslopen en herstellen. Qua parcours hield ik het deze keer bij de onmiddellijke omgeving van het hotel. Met dien verstande dat de voorkant langs het meer ligt en er achter de piepkleine rosse buurt van Geneve ligt - helemaal verstoken van visueel fraais bleef het dus ook deze keer niet.

Superstrak voelde het allemaal niet en de vermoeide benen zetten ook duidelijk een rem op de belasting die hart en longen te verstouwen kregen, maar het tegendeel had pas echt verbazing gewekt. Na een snelle douche wandelde ik een kwartier naar de beste en goedkoopste sushibar in de stad: de spieren konden allicht wat extra proteinen gebruiken en ook voor de financiele conditie kwam dit nog goed uit.

23:32 Gepost door Stefan in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Training - Dinsdag 24 oktober 2006. (R-173)

15.1K in 1:20:58 (AHR 164).

Geneve. Om een kat een kat te noemen: de voornaamste reden dat ik voor een namiddagvlucht had gekozen in plaats van na de kantooruren langs Zaventem te passeren: het kwam me zo beter uit om een looptraining in te plannen. Ik ben niet te beroerd om vele extra uren aan mijn werk te besteden als dat nodig is, te reizen of op een andere manier flexibel te zijn, maar ik heb er ook volstrekt geen gewetensproblemen mee om mijn werkuren aan te passen aan de andere prioriteiten in mijn leven. Regelmatig geldt dat voor mijn gezin en kinderen, bijvoorbeeld, en in dit geval dus voor lopen.

oet Ik had mijn zinnen gezet op een parcours door het Bois de la Batie, waar ik in 2000 en 2001 vaak trainde toen ik in Geneve woonde, maar waar ik sindsdien nooit meer ben geweest. Bij schemer of donker kan je daar niet veel beter doen dan moederziel alleen je poten omslaan, dus liet ik in mij hotelkamer meteen alles vallen en was ik voor 5 uur 's namiddags al de deur uit.

Van de Quai du Mont Blanc naar het kerkhof van St. Georges is een kilometer of drie voor je het bos induikt (bijna letterlijk, met een steile afdaling naar de oevers van de Rhone) - ideaal dus om lekker warm aan het avontuurlijke parcours te beginnen. Wat het zo plezant maakt, is een eindeloze opeenvolging van hellingen, bochten en hier en daar trappen, altijd tussen de bomen en meestal vlakbij de rivier. Ook in Zwitserland zit de loopsport blijkbaar in de lift, want ik kruiste heel wat meer collega-atleten dan vijf jaar terug. Bij het naderen van het keerpunt krijg je dan een ongelooflijke kuitenbijter van een klim voor de kiezen: alles samen een kleine kilometer lang, maar over een serie haarspeldbochten van die je aan een loopversie van Alpe d'huez doen denken en met een stijgingspercentage dat gemiddeld fors en maximaal rond de twintig percent is. Hiermee vergeleken valt de beruchte klim naar Tervuren in de 20 van Brussel bepaald bleekjes uit. Ik was er nog nooit in geslaagd om daar in een keer op te raken, maar deze keer dus lekker wel en dat was nog geen klein beetje kicken.

De identieke terugweg ging een beetje sneller voor een negatieve split van een tweetal minuten. Qua tempo leek deze training op een ietwat snelle Z1, maar qua inspanning (en stijfheid de volgende dag) kwam dit neer op stevig tempowerk of een potige interval- of heuveltraining. Genieten!!

23:24 Gepost door Stefan in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Training - Zondag 22 oktober 2006. (R-175)

20.4K in 1:46:08. (AHR 146).

Eerste sportprioriteit terug in Belgie: zwemmen met Arthur! Tweede, later op de dag: duurloop. Voor de derde keer in een paar weken liep ik precies hetzelfde parcours, enerzijds omdat dat het inschatten van mijn progressie wat makkelijker maakt, maar anderzijds ook omdat het gewoon een hele mooie lus langs fijne Merelbeekse plekjes is. (Ter illustratie: alles samen precies 1 auto gekruist onderweg!)

Met die progressie zit het wel snor. Qua tempo was dit de traagste van de drie (1 respektievelijk 2.5 minuten trager dan de andere) maar dat is niet verwonderlijk na een vermoeiende week. Bovendien is in dat opzicht de evolutie van mijn gemiddelde hartslag meer dan OK: met 146 zitten we weer ongeveer waar we moeten zijn (Zoladz zone 1) tegenover stevig in de 150 en 160 voor de vorige. Dat is allemaal niet zo kritisch op een half jaar van de marathon, maar het is toch fijn om nu al op het redelijke vertrekpunt te zitten dat ik begin december ten laatste had willen bereiken.

23:03 Gepost door Stefan in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Training - Vrijdag 20 oktober 2006. (R-177)

6.2K in 31:04 (AHR 144).

Terug in Cincinnati nog maar eens de loopband op voor een laatste training voor de terugreis naar Europa. Cruise control, 12 per uur, hartslag best OK en weer een week reizen op redelijke (zij het niet grootse) wijze overleefd - wat het lopen betreft toch, want qua werken kijk je in zo'n week zonder "afleiding" (sic) niet op een uur meer of minder, en samen met het tijdsverschil is dat toch elke keer weer een zware patat voor het lichaam.

22:43 Gepost door Stefan in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Training - Donderdag 19 oktober 2006. (R-178)

6.8K in 34:47 (AHR 152).

Trainen was er op woensdagmorgen niet van gekomen wegens een conference call om 4 uur lokale tijd (wat voor het lichaam op de "thuisklok" aanvoelt als 10 uur, dus zo erg was het niet - te meer omdat ik zo al een vroege vogel ben). Op woensdagavond was ik met een Amerikaanse collega naar Indianapolis gereden, en doordat onze vergadering op donderdag pas om negen uur begon, had ik een zee van tijd om er dan nog eens tegenaan te gaan. Het liefste had ik de buitenlucht opgezocht, maar door de combinatie van donker, snijdende kou en een totaal gebrek aan kennis van de omgeving hield ik het wijselijk (maar met lange tanden) weer bij de loopband. Een dik half uur later stonden er weer 7 kilometer bij op de teller, maar daarvoor had ik hard op mijn tanden moeten bijten. (Saai!)

Na het ontbijt, toen ik in de lobby zat te wachten op mijn collega, kreeg ik er nog een surrealistische ervaring bovenop. Met mijn 1.87 meter ben ik niet gauw onder de indruk van lange mensen, maar ik voelde me voor een keer ongewoon klein toen de ene na de andere dubbele meter passeerde. Dat bleken de Charlotte Hornets te zijn, die een voor een naar hun spelersbus druppelden om te trainen voor hun ontmoeting met de lokale Pacers later op de dag.

22:39 Gepost door Stefan in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Training - Dinsdag 17 oktober 2006. (R-180)

5K in 25:08 (AHR 144).

Gewoonlijk doet een vliegreis van een tiental uur mijn gewrichten en andere onderdelen meer kwaad dan goed, maar deze keer deed het eigenaardig genoeg wonderen voor mijn nek. Na een hele goeie nachtrust in de Westin Cincinnati hield ik het toch nog rustig wat het trainen betreft. De loopband voor 5 kilometer op cruise control kon nog wel, maar je moet de problemen ook niet zoeken.

22:31 Gepost door Stefan in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |